Wat inspireert echt bij verandering?
Soms is een traject meer dan alleen een verplicht nummer. De afgelopen periode hebben wij bij Planetree ervaren hoe een formeel proces ook een bron van inspiratie en ontwikkeling kan worden. Aanleiding was de erkenning die ISQua heeft toegekend aan onze Planetree-normen. Die normen vormen de basis voor de coaching en begeleiding van zorgorganisaties én voor onze Mensgerichte Zorg Certificering. Een belangrijk instrument dus — en dit keer was het traject naar erkenning zowel doel als middel.
Het middel: duidelijke kaders met betekenis
Het proces begon met de opgelegde criteria vanuit ISQua. Die waren helder en gaven richting. De essentie achter die criteria bood bovendien inspiratie: we konden ze benutten om onze normen te verbeteren en toekomstbestendig te maken.
Het doel: focus en voortgang
Een concreet doel helpt om tempo te maken. Een duidelijke tijdlijn dwingt tot keuzes en voorkomt dat zaken eindeloos blijven liggen. Dat geldt ook bij ons. Het doel motiveert om stappen te zetten — ook die stappen die minder prettig of spannend zijn.
Een bestuurder vertelde me eens dat het doel van certificering binnen zijn organisatie mede lag in het aanpakken van dossiers die anders blijven liggen. Het doel werd zo een stok achter de deur.
De kracht van inspiratie boven draagvlak
In Nederland hoor je vaak dat draagvlak essentieel is. Jarenlang ging ik daar in mee, tot ik merkte dat ‘wachten op draagvlak’ soms juist een rem werd, zeker in grote complexe organisaties. Inmiddels kijk ik hier anders naar. Voor mij is het belangrijk dat het doel zinvol en inspirerend is. Dat creëert energie en creativiteit, ook als er extra inspanningen nodig zijn.
Het commitment dat telt is de gezamenlijke belofte om de reis samen te maken, ook als we nog niet precies weten wat we onderweg tegenkomen — inclusief de bereidheid om elkaar vast te houden bij lastige besluiten.
Terugkijkend op het traject ben ik trots en blij. Het was niet altijd makkelijk; er waren momenten dat het proces me eerlijk gezegd gek maakte. Maar het doel was inspirerend en het commitment van mijn collega’s groot. Daardoor werd het traject méér dan een verplicht proces — het werd een gezamenlijke reis die ons versterkte.
Nu is het tijd om even te vieren dat we dit doel hebben bereikt. Daarna richten we ons op de verbeterpunten die nog op ons wachten — het volgende doel.
Ik wens jou inspirerende doelen en de volharding om de reis aan te gaan, mét elkaar.
