Naasten, vrijwilligers en mensen uit het netwerk spelen een steeds grotere rol, maar voor veel organisaties is het nog zoeken:
Hoe doen we dat samen, zonder dat het ten koste gaat van de professionaliteit, de grenzen of de kwaliteit van zorg?
Iedereen voelt dat samenwerken met het netwerk de toekomst is — maar het vraagt iets van ons allemaal. Van zorgmedewerkers die ruimte moeten durven geven, van cliënten die hun naasten niet tot last willen zijn, en van naasten/netwerken die soms meer betrokken raken dan ze zelf dachten. Onder de oppervlakte leven overtuigingen, gewoontes en zorgen die samenwerking in de weg kunnen staan. Juist daar ligt de sleutel om verder te komen.
Wanneer de samenwerking met naasten goed loopt, ontstaat er rust, vertrouwen en ruimte. Cliënten voelen zich gezien, medewerkers ervaren steun, en het netwerk rondom de cliënt wordt sterker.
Maar echte samenwerking begint pas als we ook de onderstroom durven te onderzoeken — de dingen die niet direct zichtbaar zijn, maar wel voelbaar.
Met het Programma Informele Zorg maken teams en organisaties die onderstroom bespreekbaar. Niet met nieuwe tools of regels, maar door anders te kijken, luisteren en handelen.
Soms begrijp je pas echt wat iemand nodig heeft als je even in een ander verhaal stapt.
In onze interactieve escaperooms ontmoeten zorgmedewerkers mensen als Ria, Harm of Nicky – fictieve cliënten met een levensecht zorgvraagstuk.
Achter elk van hen schuilt een thema dat in het dagelijks werk herkenbaar is: onbegrepen gedrag, eHealth en technologie, psychisch lijden of kwetsbaarheid achter een gesloten houding.
Maatwerktrajecten waarin we beleid en processen ontwikkelen om mensgerichte zorg te versterken – van onderzoek tot meerjarenstrategie en implementatie.
Een unieke leerervaring waarin teams spelenderwijs reflecteren op hun professioneel handelen in een specifieke context en op hun samenwerking in de dagelijkse praktijk.
Korte en krachtige bijeenkomsten die deelnemers opnieuw verbinden met het waarom van hun werk en de waarde voor cliënten.
